Aydınlığa Mahkum Ettiğim Gölgölerim

 Issız bir sokaktayım, Karanlığım ve bir de ışığı hafifçe yüzüme gülen ay var, Saatler ilerşedikçe büyüyor, Etrafta biraz yeni açmış çiçekleri görüyorum, Gülün taze kokusu da öyle yayılmış ki, Kokusu mest ediyor beni, Biraz kalkabilsem daha yakından koklamak isterdim onları, Başı boş kediler dolaşıyor gecenin üçünde, Ben sadece oturduğum yerden izleyebiliyorum, Gücüm sadece izlemeye yetiyor bu gece herşeyi, Herkesi bir kenera bırakıp izliyorum sadece, Hiç insan da görmüyorum burada, Bir ben ve bir de yalnızlığımla kalakaldım öylece, Işığımın gölgesine saklanmış gibiyim, Kalp kırıklıklarımı düşünüyorum, Kaybettiğimin gençliğimi, Sonra bir sigara içmek istiyorum, Düşüp kalacağım ana dek içki içmek,  Dindirir mi ki bunlar acılarımı, Bilmiyorum, Yüreğim de öyle büyük yaralar var ki, Sanki her biri çığlık çığlığa bağırıyor, ama duyulmuyor hiç birinin feryadı, Aydınlığa mahkum ettiğim gölgelerim de üşüyor gibi, Oysa hava sıcak, Terliyorum bir yandan, İnsan insana iyi gelen temiz kalplere ihtiyaç duyuyor böyle zamanlarda, Sanki bu gece tam vakti gibiydi, Ama kimse yok yine yakınımda, Hayırlısı... F.F.K.K....23.06.2024.......