Gökte kayıp giden yıldızlar gibiyiz, Bulunduğumuz yerde yutunamıyoruz, Ufak bir rüzgar esse dağılıyoruz, Güneş çıksa kavruluyoruz, Az öte de duran ayın güzelliğine bile doya doya bakamıyoruz, Gök kubbe patlıyor hemen yanımız da, Biz yine ayrılıyoruz, Yağmuru bile bahane ediniyoruz, Sanırım bıraktığın kadarız biz, Sevemiyor muyuz gecenin güzelliğini, Ya da gündüzden ışığını alan ayı mı kıskanıyoruz, Yoksa biz sevgi nedir bilmiyor muyuz, Her kaydığımız da gök yüzünden, Neden birileri için dilek tutmaya bahane oluyoruz, Bu gün hava yine bulutlu, Yağmur yağdı uzunca bir süre, Parıldayan ay kayboldu, Rüzgar da hoyrat şekilde esiyor kızgın sesiyle, Nedense bulutlar gibi ağlayamıyoruz, Patlayamıyoruz gök kubbe kadar, Sessiz sessiz kayıp gidiyoruz, Kendimizi dahi aydınlatamadan, Gecenin laciverti kapatmış bizi, Kimseyi göremiyoruz, Bir dua ya muhtaç kaldık, Savruluyoruz... 19.10.2018 - F.K.K -

0 yorum:
Yorum Gönder