Ben Çok Özlüyorum Sevgilim

---25.Aralık.2013---

Ben özlüyorum seni,
Gülüşlerini, Kızmalarını, Ağlamalarını özlüyorum,
Biliyor musun?
Hatta küsmelerini bile özlüyorum senin,
Kaçamak bakışlarını, Haykırışlarını özlüyorum ,
Ellerimi tutuşlarını, Gözlerime bakışlarını,
Göğsüme yatışlarını özlüyorum senin,
Hep bir heyecanla gelip vururdun ya kapımı,
Anlatırdın bana, durdurak bilmeden kurduğun hayalleri,
Yaşadıklarını, Rüyalarını anlatırdın,
Hayallerini özlüyorum senin, Anlattığın rüyalarını,
Işıl ışıl parlayan gözlerini özlüyorum,
Biliyor musun?
Hatta kendini çekişlerini bile özlüyorum,
Al al olan yanaklarını özlüyorum,
Dalga dalga savrulan saçlarını, Bal damlatan dudaklarını özlüyorum,
Olur olmadık mazeretlerini özlüyorum,
Utangaçlığını, Kıskançlığını özlüyorum,
Yok yere çıkardığın kavgaları dahi özlüyorum,
Biliyor musun?
Hatta yersiz tavırlarını bile özlüyorum senin,
Aslında yokluğuna bir türlü alışamadım,
Gökteki kuştan yerdeki karıncadan korkar oldum,
Dört tarafı duvarla kaplı evden kaçar oldum,
Aynalara baktığımda tanıyamıyorum artık kendimi,
Kendimden bile korkar olmuşum sevgilim,
Yaşanası değilmiş be bu dünya,
Sen benim için apayrı bir dünyaymışsın,
Bunu ancak bende öldüğün günün gecesi anladım,
Ellerimi tut istedim, ellerim boş kaldı,
Yatağıma uzandım, yastığım boş kaldı,
Gözlerimle aradım seni, odalar bomboş kaldı,
Yoktun ve bir daha gelmeyecektin bana,
Ölümün dün gerçek olduğunu,
Ancak seni bitirdiğimde anladım,
Sanma ben yaşıyorum, Sanma çok mutluyum,
Ben her gün ölüyorum,
Ben her saniye çığlık çığlığa bitiyorum, Eriyorum,
Ve ben seni çok özlüyorum,
Varlığı istiyorum amma,
Bir gün çıkıp gelsen kapıları açar mıyım?
İşte onu bilmiyorum...